Program


Δον Κιχώτης

Δον Κιχώτης

Μια ιστορία αλλιώτικη απ’ αυτήν του Μιγκέλ Ντε Θερβάντες. 

Εμπνευσμένη από τους τρεις πρωταγωνιστές του ομώνυμου έργου· τον αθεράπευτα ρομαντικό, ονειροπόλο και πνευματώδη Δον Κιχώτη που κυνηγάει μια ιδέα, ένα όνειρο στο πρόσωπο μιας γυναικείας αιθέριας ύπαρξης, τον κοιλιόδουλο, ρεαλιστή βοηθό του Σάντσο Πάντσα που τρέχει ξοπίσω από κάθε σαρκική απόλαυση και την “προνομιούχα”, όμορφη Δουλτσινέα.

Στο χαρακτήρα του Δον Κιχώτη βλέπω τον “Tρελλό” του Σαίξπηρ, τον “Τρελλό του χωριού” του Ντοστογιέφσκι, τον “Αλέξη Ζορμπά” του Καζαντζάκη…το “Διογένη τον Κυνικό”…

Αυτόν που τολμά να πει αλήθειες κατάμουτρα αδιαφορώντας για τις συνέπειες, αυτόν που ξέρει να χορεύει το κέφι του όταν η ψυχή του τον καλεί, αυτόν που έχει το θάρρος να παρατήσει καθετί υλικό και να εγκατασταθεί σ’ ένα πυθάρι παρέα με την αυτάρκεια, τη λιτότητα, την αυτογνωσία.

Αυτόν που όλοι χλευάζουν, αλλά βαθειά μέσα τους ζηλεύουν.

Ζηλεύουν την ελευθερία πνεύματος και την αλόβητη ηθική του…ηθική που ενώ κινείται στο αυτονόητο, ο περισσότερος κόσμος αδυνατεί να πλησιάσει.

Ποιος κόσμος τελικά είναι ο αληθινός;

Αυτός που βρίσκεται προσκολλημένος σε μια επιφανειακή πραγματικότητα γεμάτη υποχωρήσεις και συμβιβασμούς που νοθεύουν την αναζήτηση της αλήθειας ή του τρελλού που ενσαρκώνει την αμετανόητη, ασυμβίβαστη κι ανόθευτη ηθικά ονειροφαντασία;

Ο δικός μας τρελλός δεν παλεύει με ανεμόμυλους-γίγαντες.

Ένας Δον Κιχώτης αλλιώτικος…ένας ιππότης με θλιμμένη έκφραση, ένας Διογένης με φανάρι αναμμένο στο χέρι, περνά μέσα από πόρτες· μεγάλες, μαύρες θύρες μιας ωμής πραγματικότητας, της πραγματικότητας των “άλλων”… 

Τις διαβαίνει, προσπαθώντας να κρατήσει το φως του αναμμένο…την ελπίδα ζωντανή πως κάποια στιγμή θα βρει αυτό που ψάχνει………Άνθρωπο!